Berengeur

Keur of Willekeur

BerengeurWe zien de laatste maanden meer afkeuringen bij de vleesvarkens. Dat is altijd een vervelend iets, want vaak heeft niemand wat bijzonders gezien met laden. . . . .

We hebben in beeld proberen te brengen of er wat is veranderd en of het ten onterecht is dat er meer, dan bv een jaar geleden, afgekeurd wordt. Ook wat de kaders zijn voor nVWA en of er uniformiteit in de keuringen zit.

Een en ander is natuurlijk ook in beeld gekomen na de discussie over afkeuringen bij Rundveeslachthuis VION.

De grootste reden van afkeuren is op dit moment breuken en daarna komt staartbijten en daarna abcessen. Staartbijten en abcessen is wel verklaarbaar en zichtbaar voor vleeskwaliteit. Een grijzer gebied is : hoe beoordeel ik een breuk ?

We zien verschil. Er zijn bedrijven, met name vaak “gesloten” bedrijven, die de breuken zelf afmesten, waarbij er gedurig een breuk bij is met een “voetbal” onder de buik. Op het moment dat daar een wondje zichtbaar is, dan mag hij dírect worden afgekeurd op bordes. Ook als nVWA twijfelt, mag hij afkeuren tijdens het uitladen van de veewagen.

We zien dat er nu varkens met een breuk(je) RL worden gemaakt met lossen, dat hoeft geen probleem te geven, maar kan door slachterij wel worden gevraagd van nVWA. Een breuk betekent, dat de darmen tegen het buitenvel aanzitten in plaats van ingesloten binnen het buikvlies van de buikholte. Als er tijdens het slachtproces, met het “openen” van de buikholte, de darm wordt aangeprikt met het mes en er darminhoud met karkas in aanraking komt, dan is nVWA verplicht het gehele varken af te keuren. Dit kan aanleiding zijn tot onduidelijkheid en ergernis doordat dit niet zichtbaar is voor de varkenshouder en lijkt op willekeur. Als een varken níet als RL is aangemerkt, dan is de schade voor de slachterij en dat is ook niet terecht in het geval dat het een breuk was.

We zien door het gebruik van bepaalde berenlijnen duidelijk meer breuken in de varkenshouderij. Of een en ander te maken heeft met het groeien van de toomgrootte is niet bekend. Wél is bekend, dat bv Topigs, tot een 10-tal jaar geleden beren bij de KI weghaalde als bleek dat ze breuken vererfden, het is nl sterk erfelijk. Vroeger werden ze wel operatief gecorrigeerd, vaak gelijk met castratie. Onder druk van concurrentie en commercieel belang bij progressie in groei en andere slachteigenschappen is dit kostbare onderzoek naar de achtergrond geschoven. Andere fokkerij-groeperingen deden dit ook niet. De beerkeuze heeft dus duidelijk consequenties, maar is niet gemakkelijk aantoonbaar en zal ook per bedrijf verschillen.

Een ander belangrijk punt heeft met ons zelf, met name in transport, te maken. Willen we als sector niet eerdaags in een maatschappelijk schandaal verwikkeld raken doordat, tijdens transport, zo’n breuk opengetrapt wordt door de ander varkens, zullen we op tijd maatregelen moeten nemen.

Het probleem is voor 90 % op te lossen door álle “zichtbare” breuken als slachtbig af te leveren en niet het risico te lopen door ze zelf af te mesten of mee te geven op transport naar een mester.